Tennis stopt nooit… of bijna niet. Achter de keten van toernooien moeten de kampioenen leren te stoppen om te duren. Van Federer tot Alcaraz, onderzoek naar die paar cruciale weken waarin alles op het spel staat: rust, ontspanning, wedergeboorte.
Mythologische duo's, gedurfde formaten, gedeelde emoties: de Hopman Cup opende de weg, de ATP Cup probeerde zich op te leggen, en de United Cup heeft alles heruitgevonden. Een verhaal waarin tennis als team wordt beleefd.
In een wereld waar elke uitwisseling online verloopt en op het ritme van stories en threads, worden de grote tennis-toernooien niet langer alleen beoordeeld op hun resultaten.
Carlos Alcaraz heeft zojuist zijn naam naast de grootste heilige monsters van het Open Tijdperk geschreven, door de top 10 binnen te gaan van spelers die de meeste opeenvolgende weken in de top 3 van de ATP-ranglijst hebben doorgebracht.
Alcaraz rondt een droomjaar af en treedt toe tot de zeer selecte kring van spelers die twee seizoenen aan de top van de ATP-ranglijst hebben beëindigd.
Op slechts 22-jarige leeftijd heeft Carlos Alcaraz zojuist een mijlpaal bereikt. De Spanjaard heeft de 50 weken als nummer 1 van de wereld gehaald, een mythische drempel die voorbehouden is aan een handvol uitverkorenen.