17 jaar geleden verpletterde Tsonga Nadal in de halve finales van de Australian Open
Op 24 januari 2008 ontmoetten Jo-Wilfried Tsonga en Rafael Nadal elkaar in hun eerste halve finale in Melbourne.
Nadal, die al drie French Open-titels had gewonnen en al de nummer 2 van de wereld was, was de favoriet voor deze wedstrijd, vooral nadat de twee mannen elkaar voor het eerst hadden ontmoet op de US Open van 2007, waar hij in drie sets won.
Maar Tsonga, 38e op de wereldranglijst, komt in goede vorm aan na het verslaan van Andy Murray, Richard Gasquet en Mikhail Youzhny.
De voor het grote publiek onbekende speler uit Manceau zal op 24 januari zijn ware gedaante laten zien, als hij een Rafael Nadal verslaat die gedesillusioneerd is door het spelniveau van zijn tegenstander.
Tsonga liet zich niet afschrikken door de inzet van deze wedstrijd en gaf de Mallorcaan geen kans: 47 winners tegen slechts 25 unforced errors, 18 aces, 85% van de gewonnen punten achter zijn eerste opslag en een brutaal succes aan het net.
Nadal werd op zijn beurt beperkt tot slechts 12 winners in de hele wedstrijd.
Het resultaat? Een verpletterende 6-2, 6-3, 6-2 overwinning in minder dan twee uur. Hij bereikte zijn eerste (en enige) Grand Slam finale op 22-jarige leeftijd.
Na de wedstrijd zei hij: "Ik heb het gevoel dat ik niet had kunnen missen. Het meest ongelooflijke is om een wedstrijd van deze kwaliteit te spelen op een moment als dit. Dat had ik niet verwacht.
Tsonga verloor uiteindelijk van Novak Djokovic (4-6, 6-4, 6-3, 7-6), die zijn eerste Grand Slam-titel ooit won. Hij maakte naam tijdens die waanzinnige reeks in 2008, voordat hij zich vestigde als een van de beste Franse spelers van het afgelopen decennium.
Van de Hopman Cup tot de United Cup: hoe de teamcompetities de magie van het begin van het seizoen heruitvinden
Voorbij de scores: de sociale media, nieuwe scheidsrechter van de grote toernooien
De Fan Week in het tennis: de revolutie van de US Open en de traditie van Wimbledon, een snelgroeiend fenomeen
Wanneer de kwalificaties een spektakel worden: de metamorfose van de Opening Week in Melbourne en Parijs